Bab Oudaia is de ceremoniële poort van de Kasbah van de Oudayas, gebouwd rond 1195 onder Yacoub al-Mansour tegelijk met de Hassan Toren en de poorten van Marrakech. De hoefijzerboog wordt geflankeerd door gesneden bloemenmotieven en palmetten en bekroond door een band met cursieve Kufische inscriptie, alles in roze Maamora-zandsteen. Binnen zigzagt een gebogen ingang links en rechts — standaard Almohadisch defensief ontwerp — voordat het uitkomt op de woonstraatjes van de kasbah.
Waarom bezoeken
Het is de best bewaarde Almohadische poort van Marokko na die in Marrakech. De Almohaden bouwden slechts een handvol van deze monumentale, ceremoniële poorten, en Rabat kreeg er drie – deze, Bab Rouah en de deels vervallen Bab Zaer. Bab Oudaia is de meest fotogenieke.
Wat u kunt verwachten
Een enkele hoefijzerboog in een massief, vierkant stenen blok, omlijst door twee concentrische banden gebeeldhouwd bloemenrankwerk en bekroond met een Koraninscriptie in Koefisch schrift. De binnendoorgang knikt af – je komt binnen, slaat links af en dan rechts – een defensief ontwerp dat de Almohaden gebruikten om aanvallers te vertragen. Je komt uit in de eigenlijke steegjes van de kasbah.
Beste tijd
Halverwege de ochtend voor het directe, oostgerichte licht. 's Avonds wordt de poort een ontmoetingsplek voor de buurtbewoners; het terras van het nabijgelegen Café Maure ligt een straat verder naar binnen.
Hoe te combineren
Eerste stop bij elk bezoek aan de Kasbah van de Udayas – je loopt er bij het binnenkomen doorheen en opnieuw bij het vertrekken. Combineer het met de Andalusische Tuinen, het terras van Café Maure en een wandeling naar de medina door de noordelijke steegjes.
Ja, voor de ceremoniële toegang. De meeste buurtbewoners betreden de Kasbah ook via een kleinere zijpoort boven de medina, maar bezoekers zouden door Bab Oudaia moeten komen – die omlijst de ingang van de kasbah het mooist en is waar de meeste gidsen beginnen.
Meestal niet. De binnenste kamers boven de poort worden af en toe geopend voor tijdelijke tentoonstellingen; verder bestaat de ervaring uit door de geknikte ingang lopen en omhoogkijken naar het houtsnijwerk.
Halverwege de ochtend – de oostgerichte gevel vangt vol licht tot ongeveer 11 uur. Laat in de middag ligt hij in de schaduw, maar dat verzacht de zandsteentint.
Zelfde periode, zelfde dynastie. Bab Oudaia is groter en beter bewaard; Bab Rouah aan de andere kant van de Almohadische muur heeft een zuiverdere geometrie en herbergt nu binnen tentoonstellingen van hedendaagse kunst.
